گلایکوپرشیا(پیش ساز گلوکز)

گلایکو پرشیا (پیش ساز گلوکز)

اهمیت استفاده از گلایکو پرشیا

گاوهای شیری بلافاصله پس از زایش ،افزایش در تولید شیر و متعاقب آن افزایش نیاز به مواد معدنی را تجربه می کنند . در این میان کاهش توان مصرف خوراک در روزهای پیرامون زایش می تواند به چالشی بزرگی برای گاوهای شیری به منظور تامین مواد مغذی مورد نیاز تبدیل شود . به دلیل افزایش سریع نیازهای بافت پستان پس از زایش و توان کم مصرف ماده خشک ، تعادل منفی انرژی به میزان  تا  مگاکالری در روز و تعادل منفی پرونئین به میزان تا گرم در روز برای گاوهای نازه زا ایجاد می شود .گلوکز با توجه به نقش ویژه در سنتز لاکتوز شیر یکی از مهمترین ترکیبات با افزایش نیاز قابل توجه در آغاز شیردهی است.
با توجه به نقش ویژه لاکتوز در حفظ فشار اسمزی شیر،کمبود گلوکز سبب کاهش توان تولید شیر خواهد شد. تقریبا کل نشاسته و قند های مصرفی توسط گاوهای شیری از طریق جیره غذایی در شکمبه به اسیدهای چرب فرار تبدیل و از طریق دیواره شکمبه وارد جریان خون شده و وارد کبد می شوند .کبد مسئول تبدیل پروپیونات (حاصل از گلوکز و نشاسته تخمیر شده در شکمبه) اسید های آمینه گلوکوژنیک و کلیسرول (حاصل از تجزیه تری گلیسریدهای بافت چربی) به گلوکز از طریق مسیر گلوکونئوژنز می باشد .
کاهش مصرف خوراک در اوایل شیردهی ، موجودی پیش سازهای گلوکز را برای تولید شیر کاهش می دهد ، از طرفی تقاضای بالای انرژی منجر به تجزیه بافت های چربی برای تامین این کسری انرژی می گردد که ممکن است سبب افزایش تجمع اسیدهای چرب غیراستریفیه در کبد شود. این امر نهایتا باعث تاثیر منفی بر عملکرد کبد در مسیر گلوکونئوژنز شده و از طرفی تولید کتون بادی ها را تشدید می کند ودر نهایت منجر به بروز کبدچرب و کتوزیس خواهد شد.
یکی دیگر از ویژگی های جیره های دوره تازه زا براساس تحقیقات اخیر عدم افزایش بیش از اندازه کنسانتره و مصرف جیره های با سهم علوفه بیشتر به منظور حفظ پرشدگی شکمبه ودر نتیجه جلوگیری از بروز ناهنجاری هایی همانند اسیدوزیس،لنگش و جابه جایی شیردان است که بیش از پیش چالش تامین انرژی و گلوکز مورد نیاز را تشدید می کند . افزایش بیش از حد کربوهیدرات های با قابلیت تخمیر سریع از منشا غلات ضمن کاهش PHشکمبه و افزایش خطر اسیدوزیس سبب افزایش مقادیر سرمی پروتئین های فاز حاد همانند هاپتوگلوبین و سرم آمیلوئید آلفا و متعاقبا افزایش خطر التهاب عمومی و تنش اکسیداتیو می شود .
کتوزیس (استونمیا)یک اختلال متابولیکی مرتبط به افزایش تقاضای گلوکز در گاوهای شیرده است که به طور معمول 2 تا 7 هفته بعد از زایش رخ می دهد . و باعث زیان های اقتصادی نظیر افزایش هزینه های درمان ، کاهش شیر تولیدی ، اختلال در بازدهی تولید مثل و افزایش حذف دام ها به دامدار می گردد .نیاز بالا به گلوکز در اوایل شیردهی جهت سنتز لاکتوز و چربی شیر ( از طریق تامین NADPH) و از طرفی کاهش جذب گلوکز به علت کاهش  خوراک مصرفی ، باعث هایپو گلایسمی می شود .سیستم متابولیک بدن برای تامین بخشی از کسر انرژی ، به ذخایرچربی بدن روی می آورد لذا بافت چربی به شکل اسیدهای چرب غیر استریفه (NEFA)بسیج می شوند .
این اسیدهای چرب به کبد منتقل شده و در آنجا طی کاتابولیسم به اجسام کتونی نطیر استون ، استواستات و بتا هیدروکسی بوتیرات تبدیل می شوند در این حالت علائم کتوز بروز می کند ، همچنین تجمع اسیدهای چرب منجر به بروز کبد چرب می شود و توان کبد را برای گلوکونئوژنز کاهش می دهد که این خود بیماری کتوز را تشدید می کند .

ترکیب پیش ساز گلوکز

گلایکو پرشیا بربستر حامل آلی تولید می شود .

گلایکوپرشیا حاوی نسبت بهینه ترکیبات موثر به منظور استفاده از حداکثر توان تولید گلوکز در کبد است.

گلایکوپرشیا با نسبت بهینه ترکیبات پیش ساز و استفاده از ترکیبات نوآورانه مانع از افت ماده خشک مصرفی می شود .

ترکیبات پیش ساز مورد استفاده در گلایکو پرشیا از مسیرها و مکانیسم های مختلفی وارد فرایند تولید گلوکز می شوند.

گلایکو پرشیا سبب کاهش مقدار متان تولیدی در شکمبه و افزایش نسبت مولی پروپیونات در بین اسیدهای چرب فرار می شود .

گلایکو پرشیا دارای بالاترین مقدار ماده موثر در بین محصولات پیش ساز گلوکز بازار است.

گلایکو پرشیا در ترکیب کنسانتره قابل استفاده بوده و به خوبی مخلوط می شود .

ترکیبات فعال موجود در گلایکو پرشیا دارای رهایش پیوسته در شکمبه هستند .

گلایکو پرشیا باعث افت PH شکمبه و اسیدوزیس نمی شوند.

مکانیسم عمل گلایکو پرشیا

گلایکو پرشیا حاوی نسبت بهینه گلیسرول ،منوپروپیلین گلیکول و ترکیبات واسطه چرخه کربس به صورت بازنشانی شده بر بستر بلال ذرت با قابلیت رهایش پیوسته در شکمبه است. هر کدام از ترکیبات فعال موجود در ساختار گلایکوپرشیا با مکانیسم های متفاوتی سبب فراهمی ترکیبات پیش ساز گلوکز در کبد جهت استفاده در فرآیند گلوکونئوژنزیس می شوند . در ترکیب گلایکو پرشیا به علاوه براین موارد از ترکیباتی همانند اسیدهای چرب امگا3- نیاسین و کولین محافظت شده در شکمبه ،کروم آلی و منابع کبالت و روی استفاده می شود.
که می توانند ضمن تعدیل فراهمی ذخایر چربی بدن و کاهش میزان اسید های چرب غیر استریفه موجود در گردش خون و بهبود سامانه های متابولیسم گلوکز و کاهش میزان مقاومت به انسولین، میزان تجمع چربی در کبد را کاهش داده و به بهبود شرایط برای انجام مسیر گلوکونئوژنزیس کمک کنند . ویتامین B12 نیز به بهبود متابولیسم پروپیونات تولیدی در شکمبه کمک می کند .
منو پروپیلین گلیکول و گلیسرول هم از طریق تبدیل به پروپیونات در شکمبه و هم تیدیل شدن به لاکتات در روده و متعاقبا تبدیل به پیروات از طریق اگزالواستات وارد فرآیند گاوکونئوژنزیس می شود . گلیسرول علاوه بر این دو روش به واسطه تبدیل به گلیسرول 3 فسفات و در نهایت دی هیدروکسی استون فسفات می تواند گلوکز تولید نماید . ترکیب واسطه چرخه کربس سبب تولید اگزالواستات می شود .
در این فرآیند ها علاوه بر فراهمی پیش ساز برای مسیر تولید گلوکز ، تولید اگزالواستات می تواند با روشن نگهداشتن چرخ کربس و ورود مقادیر بیشتری از اسیدهای چرب غیراستریفه به فرآیند اکسیداسیون کامل از تولید و تجمع مقادیر بالای کتون بادی ها جلوگیری نموده و از توسعه یا تشدید کتوژنزیس در گاوهای شیری در اوایل زایش و در میش های دو و چند قلو آبستن از بروز مسمومیت آبستنی پیشگیری نماید.

موارد و مقدار مصرف

گاو تلیسه آماده زایش  (300-400گرم در روز)
گاو تازه زا (300-500 گرم در روز)
گاو پرتولید (150-200 گرم در روز)
گاو پر تولید طی دوره تنش گرمایی (200-400 گرم در روز )
میش و بز آبستنی دو و سه قلو (50-100 گرم در روز)